Champagne! Kaviaar! Maar nu nog niet! Volgend jaar viert Nederlands
fijnste popgroep The Nits zijn dertigste verjaardag, en nu al ligt
de feestplaat 1974‚ bij uw platenboer: geen compilatie drie jaar
na het exhaustieve overzicht Nits Hits‚ was dat weinig zinvol-
maar een van opwinding trillend, speels kietelend, alle gevoelens
beroerend dozijn nieuwe liedjes. Opvallend is dat de uit de groep
gestapte Robert-Jan Stips na zeven jaar weer op het vertrouwde nest
is weergestreken. In Welcome Back‚ windt hij er geen doekjes
om: Let‚s forget the words we had/Or left unspoken(...) Please
forgive me‚.
1974‚ is het werk van de drie oerNits, en alleen van hen: Henk
Hofstede, Rob Kloet en Stips. Maar om nu te zeggen dat de songs daardoor
zijn ontvleesd, nou neen. Ze zitten vol kleine klankjes en sierlijke
muzikale leestekens: een drumslagje hier, een plots opduikende sample
daar of een geestig riedeltje ertussenin. The Nits laveren sierlijk
van het statige Savoy‚ naar het net als een wild paard over de
uitgestrekte prairie gelopperende With used furniture we make a tree‚
(over een wereld zonder MTV, fortuyn-zoekers, navelpiercings en ringtones),
van huppelende pop (Rumspringa‚, met een banjo in overdrive)
naar Chain of ifs‚ waarin Wim Mertenspiano de vertwijfeling schraagt,
en van het pseudo-symfonische Eifersucht‚ naar Athens‚ waarin
grijze donkere wolken boven de stad samendrijven.
Deze ménage à trois, The Nits anno 2003, klinkt speels
én weemoedig. Niet afwisselend, maar op het zelfde moment.
Of zoals Hofstede het zelf zingt: Sometimes it's bitter/Sometimes
it's sweet‚. We geven het node toe, maar daar hebben we voor
één keer niks aan toe te voegen, zie. (CV)
Jubileumplaat
The Nits
Door
muziekredacteur Angelique Stein, 13 november 2003
Hun
muziek is uniek in Nederland. Vertrouwd, vaag herinnerend
aan de jaren '80, maar ook gebruik makend van de nieuwste
technische mogelijkheden. De carriËre van The Nits
beslaat dertig jaar. Dit bijzondere jubileum van een
van neerlands oudste popgroepen wordt gevierd met
een nieuw album: ë1974'.
De
echte doorbraak van The Nits kwam pas aan het begin
van de jaren '80 met de lp Omsk, en de van
die plaat afkomstige single Nescio. Later volgde
nog In the Dutch mountains die de groep in
heel West-Europa een hit opleverde. In de jaren '90
werd het stil rond de groep, maar dit jaar verscheen
opeens een solo-cd van zanger Henk Hofstede (Het
draagbare huis) en maakte Robert-Jan Stips bekend
dat hij, na acht jaar afwezigheid, de band zou komen
versterken. En zo zijn the Nits min of meer terug
in de samenstelling waarmee ze het succesvolst waren:
Henk Hofstede, Robert-Jan Stips en ritmemaker Rob
Kloet, die een belangrijke rol vervult op de achtergrond.
Het resultaat is de cd ë1974', refererend aan het
jaar dat de band is opgericht.
Beluister
Between the buttons van The Nits
Muziek
van The Nits heeft altijd iets artistiekerigs over zich.
Niet recht uit het hart, maar bedacht met het hoofd.
De achtergrond van Hofstede, oud-student aan de Amsterdamse
Rietveld Academie, is daar mede debet aan. Hun muzikale
talenten uiten zich eerder in fragmentarische tekstuele
schilderijtjes, dan in duidelijke statements.
Invloeden Ontdek
minimal-invloeden, zoals in Chain of ifs. Of
inventieve geluiden uit de synthesizer (in Savoy)
en drumcomputers. Op ë1974'is zelfs gebruik
gemaakt van een computerprogramma dat de glissando's
uit de zang haalt, waardoor een stem ësprongetjes'
maakt (in Between the buttons en Eifersucht).
Een paar jaar geleden was dit technische snufje erg
populair bij producers en kon uiterst effectief zijn.
Hoewel, overdrijven is ook een kunst. Eifersucht
wordt op den duur wel erg vermoeiend om naar te luisteren.
Maar in Between the buttons geeft het de melodie
een bijzondere lading mee. Het openingsnummer With
used furniture we make a tree is opzwepend, en
kwam in Nederland uit als single-cd. Het andere opvallende
nummer, Aquarium, werd in Frankrijk tot single
gebombardeerd. Al was het maar vanwege de zin "we
die and there's no escape, let us rewind our lives
like a videotape".
The
Nits:
Een goed overzicht van hun carriËre
tot nu toe staat op de cd `Nits
Hits¥. Ter gelegenheid van het dertigjarig
bestaan is de band uitgebreid op
toernee door Nederland en BelgiÎ.
Heel veel informatie is te vinden
op de eigen website: The
Nits.
Vernieuwing Die videotape geldt inmiddels als ouderwets en is
vervangen door de DVD. Een medium waarmee vooral zanger
Henk Hofstede al eerder heeft geÎxperimenteerd. Bij
`1974¥ zit een gratis bonusschijfje met concert-
en studio-opnamen. De moeite van het bekijken waard.
En
dat is dan meteen de enige echte vernieuwing. De heren
zijn geen andere richtingen ingeslagen, maar blijven
trouw aan hun dertig jaar oude muzikale voorkeur.
De hereniging met Robert-Jan Stips maakt ë1974' wel
een opwindender cd dan het vorige album `Wool¥, uit
2000. Binnen de kaders van The Nits borrelt de creativiteit
weer als vanouds.
Hun
muziek is uniek in Nederland. Vertrouwd, vaag herinnerend
aan de jaren '80, maar ook gebruik makend van de nieuwste
technische mogelijkheden. De carriËre van The Nits
beslaat dertig jaar. Dit bijzondere jubileum van een
van neerlands oudste popgroepen wordt gevierd met
een nieuw album: ë1974'. 
Ontdek
minimal-invloeden, zoals in Chain of ifs. Of
inventieve geluiden uit de synthesizer (in Savoy)
en drumcomputers. Op ë1974' is zelfs gebruik
gemaakt van een computerprogramma dat de glissando's
uit de zang haalt, waardoor een stem ësprongetjes'
maakt (in Between the buttons en Eifersucht).
Een paar jaar geleden was dit technische snufje erg
populair bij producers en kon uiterst effectief zijn.
Hoewel, overdrijven is ook een kunst. Eifersucht
wordt op den duur wel erg vermoeiend om naar te luisteren.
Maar in Between the buttons geeft het de melodie
een bijzondere lading mee. Het openingsnummer With
used furniture we make a tree is opzwepend, en
kwam in Nederland uit als single-cd. Het andere opvallende
nummer, Aquarium, werd in Frankrijk tot single
gebombardeerd. Al was het maar vanwege de zin "we
die and there's no escape, let us rewind our lives
like a videotape".
